Zolang de ezel zakken draagt, heeft de molenaar hem lief

Op een molen hoort een molenaarsezel. Er bestaan heel wat oude molenverhalen waarin de ezel de slimme molenaar helpt om geld te verdienen.
De molenaar verkoopt zijn ezel, een verhaal uit 1562

Een molenaar in het Frankenland, die allerminst afkering was van een slok wijn, had een luide, dikke vrouw, die evenals hij steving aan de drank was. Ze verwaarloosden hun molen, verloren hun klanten en maakten grote schulden, ofschoon ze beide van rijke afkomst waren. Goedmenende vrienden, die hen van hun onverstandige levenswandel af wilden krijgen, hadden hen uiteindelijk voor een raadscommissie gedagvaard, die hen verbood voortaan nog wijn te drinken. Ze mochten alleen nog bier drinken. Daarop deed de molenaar opmerken dat hij soms ook zeugen verkocht en ezels aankocht en dat hij bij het afsluiten van een koop toch geen bier kon drinken! Dat was immers tegen alle gebruiken. Die ene uitzondering werd hem toegestaan. Maar het drankzuchtige echtpaar vindt er wel wat op. Op voorstel van de slimme molenarin verkopen ze dagelijks de ezel aan elkaar en drinken daarop telkens ook de koopdronk, een heel jaar aan een stuk tot hun de volledige ondergang in schulden en armoede volgt. Moraal van het verhaal: 'wie de wijn bemint, wordt niet rijk'. (uit Molen en Molenaar te kijk gesteld, Dr.Paul Huys)